En Güzel Hediye

ANNEDEN: Bu aralar hep ben yazar oldum Uzay'a pek fırsat vermiyorum ama ben de paylaşmak istiyorum duygularımı galiba.Dün öğretmenler günüydü. Sağolsun öğrencilerim okulda kutladılar, Uzay "öğretmenler günü yemeği" yaptı bana ama asıl hediye ki hayatımın en güzel hediyelerinden biridir akşam oğlum ve babası tarafından verildi. Onun mutluluğu benim için herşeye bedeldi.


Evet artık Uzay bu kadar büyük bir bisiklete biniyor. ve çok mutlu.

Dün akşamüstü değişiklik olsun, bana öğretmenler günü hediyesi alınsın diye gittiğimiz yerde bakınırken Uzay zaman zaman eline bir şey alıp geliyor, oyuncak, kitap vb. "bunu sana alalım mı oğlum" dediğimizde de "hayır" diyor. Arkadaşım Arzum oğluyla böyle 1 şey yaşadığında "bu yaştaki 1 çocuğa herşeyim var, istemem duygusunu nasıl verdiniz" diye sormuştum, çok hoşuma gitmişti. reklamlarda gördüğü herşeyi "bunu sana alalım anne" yada "tü-tü ye söyleyelim bundan alsın" diyen oğlumiş alış-verişe geldiğinde hiç birşey istemiyor. hatta ananesi de bu huyunu takdir etmişti. Ben de seviniyorum, doğru yoldayım galiba diye.En son gittiğimiz spor-doğa ve hayata özgü herşeyi satan büyük dükkanda bakınırken ve hiç 1 şey istemezken Uzay bisikletleri gördü. Binmek istediğinde beceremeyeceğini düşündüm ama onu kırmak istemedik. Bindiğindeyse bu manzalar çıktı ortaya.

Cüssesine göre epey büyük olan bu bisikleti sürmeyi (yarım pedal da olsa) başarması beni hem mutlu etti, hem şaşırttı hem de üzdü. o daha bebek. 3 tekerlekli, arkadan benin iteceğim bisikletlere binmeli.......... Sonra bu mavi bisikleti gördü, bindi ve " baba bana bunu alır mısın?" diye sordu. uzun sayılabilecek tartışmalardan sonra bisiklet alındı. orada montajını beklerken ki halini görmeliydiniz. Abi montajı yaparken "daha bitmedi mi?- hemen binebilir miyim anne? - abi çabuk olur musun?" yere oturup montajı yapan abisini 1 seyredişi vardı ki.......

ve sonra alış-veriş merkezinde yebi bisikletiyle dolaşması. İşin komiği bir yandan bisikletini sürüyor, biryandan da etraftakilere "heyy bana bakın" diye bağırıyordu. O çocuğun yüzündeki mutluluk ifadesi bir insanın hayatta görebileceği en güzel şey olmalı . bana pek çok şeyi öğreten, öğretmen Uzay'a alınan öğretmenler günü hediyesi asıl benim için en güzel hediye oldu. Onun mutluluğu, gülen yüzü.....
Eve geldiğimde beni bekleyen süpriz ise aşağıda. Baba-oğul "Uzay Usta Mutfakta" çekimlerini gerçekleştirmişler alt mutfakta(orası artık Uzay'ın mutfağı oldu sanırım) Ben geldiğimde çekimler henüz bitmiş ama sahne aynıydı.

Sadece öğretmenler değil, bize birşey öğreten (Uzay gibi) herkesin günü kutlu olsun.

NOT: bu arada Uzay 2,5 yaşında oldu 16 kasımda. hem aşı, hem de genel kontrole gittiğimiz Hülya teyzemizUzay'ı her anlamda çok iyi buldu. Ben boyunun kısalığından bahsedince, yaşına göre boy ve kilo eğrisini gösterdi bana seferinde olduğu gibi. Boy:91 cm. ile kısa değil tam ortalarda. Kilo 14,4kg ile ortalamanın biraz üstünde ve gayet sağlıklı. Bu da bizi mutlu eden başka 1 şeydi bu hafta.