Bugün Annişkomun doyum günüydü. Asıl ananemle dedişkoya teşekkür etmemiz gerekiyor sanırım benim varoluşumun bile temeli onlar:)
Ana-oğul başbaşa yemek yiyelim diye düşündüm hediyelerini(evet -lerini, annişkoların doyum günü tek hediyeyle geçmez bizde) verdikten sonra.
Ama babişkosuz olmaz zaten o kadar az görüyoruz ki kendisini:( Uzuun zamandır yapamadığımız bir şey yaptık biraraya geldik. O yüzden annemin de en güzel doyum günlerinden biri olmalı bu.
O yüzden İy ki doydun anişşşkkoooooooo:)
annişkomun doyum gününde okulda yaptığım resmi gösterdim ona .
Göstermesemde annem anlayacaktı zaten suratımdaki boyalardan. Neyse akşam özel bir kutlama yapılacak benimde şu güzel saçlarımı bir şekle sokmam lazım diye düşünüp Emre abiye gittik.
Sizde şaşırdınız değil mi? ben koltukta oturuyor ve ağlamıyorum.Bu sahne fotoğrafın çekilmesiyle aynı anda sanırım son buldu. Koltuktan atladım, ağlamaya ve dükkanın içinde koşmaya başladım. Akvaryum, balık malık derken Emre abi birşeyler yapmaya çalıştı. Sonuçta yeni saçlarımla anneme süprüzimizi yaptık:)
ANNEDEN; canım oğluşkom doğum günlerini sevmese de, hayır senin doyum günün olmasın dese de, o sevmediği için pastasız bir doyum günü olsa da son zamanlarda geçirdiğim en güzel, en keyifli gündü. Uzay'ıma ve kocişkom'a çok teşekkür ederim.
Anaokuluna son hız devam eden Uzay yeni konuşma stilleriyle eve dönüyor.
D: oğlum birşeyler ye
U: bişey FİLAN yemicem YAAAA
D:sen ne dedin????(çok şaşırdım beklemiyordum)
U: bişey filan yemicem dedim sana yaaaaa
bu konuşma sonrasında söyleyecek birşey bulamadım, günlük konuşma hayatımıza giren bu "yaaa" nasıl çıkacaka acaba?
burnumun hemen üstünde gözlerimin arasındaki çukur bölge tamamen yok olmuş burnum ve üst kısım morarmaya başlamıştı. Öğretmenim annemin yüz ifadesini görünce annemi gülümseyin diye uyardı ben daha kötü olmayayayım diye. ha bu arada okulda düşüp dolaba çarptım da.
Neyse cumartesi babam oyuna gitmeden bir etkinlikte bulunalım dedi. Zeynep'i de alıp süprize hazırlandık.
Harika bir süpriz hazırlamış babişko bizim için. Adıma uygun, özel süper 1 yer. Resmen Uzay'a gittik.Dünyamız, bütün gezegenler.
Dünyada ve ayda ve tüm gezegenlerde kaç kilo olduğuma bile baktık. sonra Zeynep'le etrafa bakınırken T-rex ve diğer dinazorlarla ilgili şeyler gördük.
Annemin bana niye "fossil finder" t-shirtümü giydirdiğini anladım. Neler buldum orada neler....
Koca 1 dinazor ,kendisi, kemikler , neler, neler......
ilk insanla kısa bir yürüyüş yaptık.
Bodrum'da ki evimizden tanıyıp sevdiğimiz baykuşlar da buradaymış.
Zeynep biraz korkunca kollarımda kendini güvende hissetti.
Ama mağraya babam olmadan giremedik.
yukarıdan aynen böyle görünüyordu dinazorlar.
Sonra boyuma uygun bir dinazor buldum, arkadaş olduk:)
Zeynep ve Teddy filin hortumuna takılınca, nasıl kurtarırım onları diye düşünmeye başladım.
Neyseki annem hepimizi kurtardı:)
İçeride koşturmaktan yorulunca, müzenin bahçesinde biraz dinlenip evlerimize döndük. Süper bir gün geçirdik. Babişkonun yeni süprizlerini şimdiden merak etmeye başladım. Bu arada okuldan yeni ödevim: Merak nedir?Neyi merak edersin?merakını nasıl giderirsin? bu soruların cevabını verdiğimde burada da göreceksiniz. Annem bu soruları her sorduğunda geçiştirip duruyorum da.....
