Ne mutlu Dayım var diyene

Cumartesi akşamüstü , yağışlı Ankara gününde, benim günüme bir gün ışığı gibi geldi dayıçom. sağolsun annem-babam de beni pek üzmez her istediğimi yaparlar ama dayı bir başka oluyor.Annemin ya da Ozan abimin dayısıyla yaşayabileceği şeyler değil di bunlar, Çatay'ın bekar olması en büyük etken kendini resmen bana adadı(hoş ben Çağatay gelicek dediklerinde hemen Sultan'ı sormuştum ama......)adam her istediğimi yapıyor. Öyle ki pek çok şey de "anne sen gelme!" demek durumunda kalıyorum. Dün mesela, duydum ki Arda'da Ankara'daymış.Taa Bodrum'dan gelmiş gidip görmek lazım. Uyandım Arda'ya dediler. dayıço hemen hazır.Dışarıda buluştuk, annem gelmeseymiş bile olurmuş:) Daldık oyuncakçılara;

arkamdaki bebeklere bakmayın, önümde arabalar var. dayım bana show yaptı, ben oturakaldım, seyrettim. Sonra bana bu aralar en büyük uğraşım puzzle aldı Mc Queen'li eve gelir gelmez yaptık.

ben uyudum uyandım gittim Arda'ya ama Arda uyumamış, benimle oynamak istemedi başta.
ama sonra çok eğlendik.

dinlenmek için kocadan akvaryumun ötünde oturduk biraz.Sonra da herkes evine......

Evde dayıyla oyuna devam. Saklanıyorum. Şişşşşt söylemeyin nerede olduğumu.Aslında bir yandan da bulsun istiyorum işte böyle sallasın, eğlendirsin beni.

keşke sizinde böyle dayınız olsun di miiii?