Tam 10 gün olmuş yazmayalı, halbuki neler neler yazacaktım, Cansın'ın gelişi, Ankara'ya dönüşümüz. Ama 11 Eylül sabahı aldığımız haber hepimizi yıktı. "Hocam" diye peşinde gezdiğim Uğur Hocam ve Ayşe teyzem ailece Bodrum dönüşü geçirdikleri kazada, en büyük çocukları Ceren ablamı ve Tuna babanneyi kaybettiler. Melek Ceren ablam diğer Meleklerin yanına gitti, Tuna babanne de yalnız göndermek istemedi onu....Sözün bittiği yer de burası oluyor sanırım.
3 yorum:
Evet biliyorum her şey insanlar için, ama insan '' bu nasıl olur'' a bir türlü cevap bulamıyor. bazan şunu hep düşündüm uzay; galiba canab ı hak bizi hiç ummadığımız bir anda imtihan ediyor. Ve ben kendi öğrenciliğim den hatırladığım kadarı ile imtihanlar dan hep çoook korkardım, taki dersimi çalışıp sınava hazır olduğum zaman hariç. Sanırım hayat da böyle, tanrı bizi heeep sınıyor. O tatlı Ceren ablan hep Ali de, Ömer de, İpek de yaşayacak ve inşallah o yattıkça Allah onlara uzuun ömür vercek. Ceren ablanı çok özleyeceğiz. Tuna babaanne ve ceren ablan nurlar içinde yatsınlar. Onları hiç unutmayacağız.
bende dolunayı aradıgım vakit öğrenmiştim kötü haberi.tanımasamda bir haftadır etkisindeyim inanın.Sabır diliyorum.Dua ediyorum.çok üzgünüm.
arzum
Uzayım sözün bittiği yerdeyiz.Allah onları bzden çok seviyormuş yanına aldı,yattıkları yer cennet olsun.Geride kalanlara sağlıklı ömür versin.Hepimiz çok üzüldük.Allah bir daha böyle acılar vermesin.
Yorum Gönder