bakalım seneye ayağımda ne olacak? Bu arada bu hafta yazamama sebebim epey kötü. Çok zor 1 hafta geçirdik. Önce yurtdışı gezilerinde dadılığımı yapan:) birlikte vakit geçirmekten çok keyif aldığım, bloğu takip eden herkesin bildiği oralarda hiç ayrılmadığımız Müjgan ablamın hastalığı. Son Stuttgart dönüşü Müjgan ablam Domuz Gribime yakalandı. Hepimiz çok korktuk. daha onu atlatamadan Cüneyt amcamların geçirdiği trafik kazası bizi çok üzdü, hele üzüntüden babamında biraz ateşi çıkınca hepten panik olduk. annişkomlar bana çaktırmamaya çalıştı ama ben anladım. Neyse Cüneyt amcamlar hala hastanede onlara acil şifalar ama babamda domuz gribi olmadığını öğrenince, 1 de Müjgan ablam iyileşip taburcu olunca ban epey rahatladım ve artık bu pozu verdimbu arada size de 1 kıyak geçiyorum koşarken ki videomu yayınlıyorum. düştükten sonra biraz hız kesmişti yürüme olayları bakın bakalım nasıl gidiyor?:)


2 yorum:
vay arkadasım sitesine video koymayıda ögrenmiş.
ne guzel dimi minicik adımların insana çoşkulu duygular yaşatabilmesi::))
cok tatlısınız
işte bu çok acayip bir an, gözlerim doldu...
Yorum Gönder