Kırık Ayağın Son Maceraları

Ben kırık ayagımla evde otururken dısarıda hayat devam ediyordu. Özlediğim arkadaslarımı görmek için babam beni okuluma götürdü.


Kısa süre kalmamiza rağmen arkadaslarimla oturma hatta yaramazlik yapma firsati bile buldum.


Evde oturmaktan sıkılınca da doğru Azra'lara. Biliyorum bazılarının hosuna gitmeyecek hatta kıskanacaklar ama bu rahatsızlık sırasında Azra benimle çok iyi ilgilendi.


1. Ayı tamamladiktan sonra alçım tamamen açıldı. Onun yerine kendimizin takıp çıkarabileceği bir atel yapildi. Dr. Orçun amca " şimdi deniz, güneş ne iyi gelirdi Uzay'ın ayağına" deyince bize de Bodrum yollari gözüktü


Herseye rağmen havaalani eğlenceliydi. Oyunlar oynadım,


Hatta yok olmaya yüz tutmuş mesleklerle ilgili bilgi bile edindim.


Bodrumu çok özlemişim. Ananemi, dedemi eve gelir gelmez de oyuncaklarimi cok özledigimi farkettim, hepsini boşaltip oyuncak sepetime de ben girdim.


Günesten faydalanmak amaciyla dışarı cıkarken bacak açıldı.


İlk gün sıcağa rağmen montlarla gezen Bodrumlulari görünce denize giremedik hemen ama ısınma turları basladi. Annemde "tatil değil bu, Uzay için tedavi" deyince soyunduk, dökündük


Bacağı verdik suya, denize.


Ertesi gün tedavime destek amaçlı, kankim Cansın da geldi. Deniz de oynadik


Bir öğlen de yemeğe çıktık.


Evde oturduğum sürede de Nesrin teyzemin hediyesi, marangoz seti ile bir takım çalışmalar yaptım.Kestim, çaktım biraz da anneden yardım alarak neler yaptim, neler.


Bir gece de Cansın'la aktık Bodrum gecelerine. Henüz ehliyeti alamasak da motor sefamiz süperdi.


Tabi gezsem de, geliş amacımı unutmayıp yüzdüm,


Arada ders de çalıştım. Ve nihayet Ankara'ya döndük.


Ayağımda alçı ve sonrası atelle tam 40 günü tamamladıktan sonra, hepsinden kurtuldum. Çıkan atel tüfeğim oldu. Başta zorlansam da tek başıma ayakta durabildim, hatta bu amaçla alınan yeni McQueen'li ayakkabılarım sayesinde yürümeye bile başladim ve sanırim yarın okuluma bile gidebileceğim.


İyileşen ayağımın tozuyla babişkomun VosVosu cilalamasına yardım ettiğim gibi


Kendi arabamı kendim kullanarak geziye bile çıktım.
Ve böylelikle tam 40 gün süren "Kırık Ayak" maceralarim da son buldu. Yepyeni maceralarda bulusmak üzere. (bu arada doğum günüm yaklaşiyor ona göre;)

- Posted using BlogPress from my iPad