22 Mart 2013 Cuma

Vay Başıma Gelenler. Hayatımdaki ilkler




Herşeye rağmen gülümseyerek ve gülümseterek başliyayim dedim. Ne de olsa uzuun zamandır yazmamisiz. Bu gülümseyen parmaklar bir fotograf sitesinden alınmadı. Bizzat benim parmaklarim olurlar. Hayatimda bir ilk kayıtlara gecsin istedim
20 Mart 2013 günü İstanbula gitmek üzere yola ciktik.


Uçakta hersey yolundaydi


Sıkılmamak icin bulmaca filan çözdüm.


Aslinda yan sayfaya bakip bu tarafa gecirmeye calistim ya neyse. Yolculuk güzel bitti bitmesine ama havaalanindan ayrilmak uzere bindigimiz havas otobüsünden inerken olan oldu. Zaten yaninda oturan adami da düsürerek kalkan kadinin babamin üstüne yüklenmesi, merdivende bir de kancaya takilan babamin uzerime basmasiyla olan oldu, kiyamet koptu. Dayanilmaz acilar icinde aglamalarim ve ayağimi basamamam sonucunda dayim ve annemle dogru Acil Servise.


Çekilen röntgenden de anlaşılacağı gibi acil müdehale,


Alçıya alacaklarini söylediler


ve gözyaşima bakmayip parmak ucumdan, kasığıma kadar aldilar alçıya bacağımı.


Dayimin kucağinda boyle bekledim ordan ayrilmayi. Doktor en az 4-5 gün ayagimin surekli hava da tutulmasi gerektigini, bu tarz kiriklarda şişme olabileceğini bununda kan dolasimi etkileyecegini ve problem olabileceğini, 1 hafta sonra bir ortopedistin görmesi gerektiğini, 1 aya kadar alçının kalmasi gerektigini, kesinlikle basmamam gerektigi anlatip durdu.


Ananem eve geldigimde köşemi hazırlamıstı bile. Playstaion 3 oyunlarim, DVDlerim, yumusak tepsim, annemin okursam diye getirdiği sinav kağıtlari


Yani beni oyalayacak hersey hazirdi. Kolay değil benim gibi hareketli bir çocuğun ayagi havada surekli yatmasi. İlk gun olmasi sebebiyle ben de oyaladim kendimi.


Halbuki gecen İstanbula gelisimde ne cok eglenmistik. Simdiyse.....


Neyse gecen İstanbul dönüşü arkadaslarim Arhan ve Tardu bize ziyate geldiler.


Oyunlar oynadik, yemekler yedik, 3 silahşörler cok eglendik. 1 hafta sonrada Tardunun dogum günüydü.


Hazirlandim çıktık yola. Annem biraz endiseliydi, malum dogum günlerini ve bu tarz eglenceleri pek sevmem ama....


İlk gidenlerden biri bizdik Tardu, arkadasi ve palyaço, hemen kaynastik


Danslar ettik,


Yemekler yedik


Dansli oyunlar oynadik


Denizefe ve Arhan da gelince iyice keyiflendik


Sıra pastaya gelmisti, heyecanla bekledim bende ama gelen cok sevdigim Mc Queen pastaydi. Belki hatirlarsiniz 2. Yasgunumde benim pastam McQueen di ve pastayi kestiklerinde "Mc Queen acıdı" diye cok aglamis ve muhtemelen bu sebebten dogumgünlerinden de nefret etmistim.


Ama orda yiğitliğe pasta kremasi sürdürmemek icin herkes gibi bende mumlari üfledim,


Pasta kesilirken ağlamadim ama pastadan da yemedim


Dogum gunu bitip de eve donerken hayatimda bir ilki daha yasamis olmanin tatli huzuru vardi yuzlerimizde annemin de benim de.bir dogum gunune katilmis, keyifle oynayip, danslar etmis ve mutlu bir sekilde cikmistik ordan.(Tabii son dakika Arhan 'la balon yüzünden ettigimiz kavgayi saymazsak)


O keyifle o gece anneme sinav sorularinin cevap anahtarlarini hazirlamakta yardim ettim. Tabi benim cevap anahtarima gore kimse bu dersten gecemezdi, ingilizce sorulara sadece rakamlarla yanit vermiştim o ayri:)


Hersey boyle güzel gidiyordu madem, bir ilki daha yasatmaya karar verdi annem bana.


Beraber cinemaya gittik. Hem de 3 boyutlu bir filme. Sevimli Canavarlar 2 ye.


Yüksek sesten pek hoslanmam, bir önceki sinema deneyimimde Bodrum da dedem Cars 2 yi tek basina seyretmek durumunda kalmısti ben salonu terk edince. Ama bu sefer cook keyif aldim. Gozlukler kücük burnumda durmakta biraz zorlandi ama..... Mısır, güzel bir film keyfim yerindeydi ki


Sinema cıkısı alisveriş merkezinin her yerinde keyfimi sürmeye devam ettim.


1-2 gün sonra yakaladigi bu poz annemin aklina bakin ne getirdi.


Yaklasik 30 sene öncesinden bir kare. Dayım. Neredeyse ayni şekilde.


Şimdi anladiniz mi bu adami neden bu kadar cok sevdigimi. Hastanede de yanimdaydi , evde de hatta uykularimi bile onunla uyudum. Ve hatta ziyaretime gelen Selin'e bile pek yüz vermeyerek sanirim onu üzdüm ama sonra bakın nasil aldim gönlünü;
Anneden; Selin Uzay'in yanina gidip üzüldügü, onunla hiç ilgilenmedigini söyleyince, Uzay Selinin yanaklarini o kücücük avuclarının içine alarak aynen şunlari söylüyor:
Seni cok seviyorum ama ananeme söyleme duyup üzülmesin en cok onu sevdiğimi biliyor.
Selin 'ne dedin, ne dedin sen bakayim?" deyince
Yüzününü kapatip " ben sana bisey demedim ki Selin" cevabini veriyor.
- Posted using BlogPress from my iPad

Hiç yorum yok:

Blog Widget by LinkWithin