ANNEDEN; 15 yıllık öğretmenlik hayatımda pek çok hediye aldım.Beni en çok etkileyenler köyde çalışırken, gazete kağıdına sarılarak evden getirilmiş, kase, kalem hatta selpak mendil gibi o yoklukta çocukların öğretmenlerine hediye verme istekleri ve verdikleri andaki mutluluklarıydı. Ama bu öğretmenler gününde yaşadığımı tarif etmem mümkün değil. Uzay hastaydı geçen hafta hiç okula gidemedi. Gül hanım da arayınca nedense hep bir panik oluyorum birşey mi oldu ateş mi çıktı diye. Ama bu sefer telefonu Uzay açtı. Ve bana aşağıdaki şarkıyı söylemeya başladı. Ben gözyaşlarına boğulunca sonunu duyamamıştım. Ama beraber gülelim şarkının ikinci kısmı başka bir güzel:)Nasıl? Sizde eğlendiniz di mi? Bu da sabah kalkıp anneyi okula tekerleme ile yollama merasimi
işte bu da anne olmanın en güzel yanlarından biri olmalı. İnsan sırf bu duyguyu, mutluluğu yaşamak için bile anne olur.(İnanması zor ama bunu söyleyen de benim Dolunay Özmener.....)
4 yorum:
bu çocuk gün geçtikçe daha mı tatlı oluyor yoksa ben mi çok ozledim?? sanırım ikisi de.
Ben erkegimin derimod halini severim:))
Sen ne tatlı bir cocuksun yaaa..Allah nazardan korusun..
Sen neymişsin be UZAY!SENİ ÇOK SEVİYORUM.
Yorum Gönder