27 Temmuz 2011 Çarşamba

Mutluyum

Hayat ne garip değil mi? Bundan bir önceki başlık "üzgünüm" dü şimdi de mutluyum.Çocuk olmak böyle 1 şey galiba:) Mutluyum ama mutluluk bir anda gelmedi. Herkes gidince moralim çok bozuldu. Yataktan çıkmak istemedim. Bu fotoyuda annem sabah uyanmadan önce çekmiş, yattım durdum kimseler yokken. Tabii yine hastalandım. Aslında sadece öksürük ama 2 gece hiç uyuyamadım. Gittik kan verdik, akciğer grafisi; sonuç tertemiz herhalde alerjik bir şey yada öksürük bakterileri beni çok seviyor.İlaçlar sayesinde şimdi daha iyiyim.
Tabii bu yalnız geçen günlerimde en iyi oyun arkadaşlarım annişkoyla, babişko oldu.

Saklambaç oynadık evde bol bol

Babişko beni öyle yerlere sakladı ki

çamaşır yıkanmasa annem beni hayatta bulamazdı:)

Gündüz rutin sabah ve öğleden sonra deniz faslı yaptık ama arkadaş yok, dayı yok, kuzen yok, elimde i-pod oynadım kendi kendime yapayalnız.

Babişko beni Oasisteki küçük parkada götürdü. Arabadan inerken "beni buraya getirdiğiniz için çok teşekkür ederim" deyince içlerinin yağı eridi.

herşeye bindim orda

kızların beyaz atlı prensi oldum.

sonrada trene kuruldum.Ama beni bu kadar mutlu eden park değildi tabii.

Arkadaşım Tan geliyordu.

Tan'lar Dubai'de yaşıyor dolayısıyla sadece yazları bir arada olabiliyoruz. Birbirimizi çok özlemişiz.Sarıldık,

güreştik,

bir daha sarıldık.

arabalarla oynadık.

taşlarla oynadık,

erkek olarak güreşmeye doyamadık,

denizde oynadık,

şezlongda oynadık

komiklikler yaptık, kısacası oyun manyağı olduk beraber. İşin en keyifli taraflarından biri de annemle çıktığımız akşam yürüyüşleri oldu, sahil boyunca düşe kalka, denize gire çıka , iskeleden ha düştük, ha düşücez korkusuyla anneme biraz zor oluyor galiba ama kendisine yaptığımız iyiliğin farkında değil o. Nasıl mı? Biz geçtikten sonra herkes "vay bee hatuna bak hem de 2 çocuk....." diyor, raytingleri artıyor, tabii babişko bu işe ne der bilmem ama.......

bunlar da videolar, size iyi seyirler.




bowling oynamayı ne çok sevdiğimi biliyorsunuz, Uzay'da çareler tükenmez, burda bowling yoksa Uzay yolunu bulur.




Bu da annişkomun bittiği andır.




Pardon geçen gün anneme "sen benim tek kahramanımsın" dediğimde de bitmişti:))))

Hiç yorum yok:

Blog Widget by LinkWithin