15 Şubat 2009 Pazar

Uzay İstanbul Yollarında

Biliyorsunuz ananemle dedem Ankaraya gelmişlerdi. Dayım çok kıskandı bu durumu, zaten beni çook özlemişti.Biz de deik ki 1 süpriz yapalım. Döküldük yollara. Benim belli 1 düzenim var uyku saatim var derken bıraktım kendimi ananemin yumuşak kollarına.
bir güzel uymuşum nasıl geçtiğini anlamadım yolculuğun. sonra uyandım full enerji.
En iyisi dedim kalkıp etrafıma 1 bakınayım ne var ne yok yollarda, İstanbulda. Amma çok araba var, ne güzel deniz var. Dayıma kavuşmama da az kaldı:)




Hiç yorum yok:

Blog Widget by LinkWithin