ANNEDEN; Hiç bir zaman çok cocuk seven, cocuk sahibi olmaya hevesli bir insan değildim. Bu yüzden de Uzay'a sahip olmam da evlendikten sonra tam 14 yilimi aldi. Ama sahip olduktan sonra da hayatim, hayata bakış açım herşeyim değişti. Annemin kıymetini daha iyi anladim, hele her sabah güne bu suratla başlamak, aksam eve yorgun argin dönerken okuldan aldığım anda güne yeni başlarmışcasına enerjiyle dolmak, kızmak, üzülmek, canımın yanması ama kızgın, üzgün kalamamak neymis onu anladim. Her sene biraz daha büyüdükce annelik zorluklardan ziyade eğlence mutluluk, güzellik anlamina gelmeye başlıyormuş meğer. Umuyorum hep böyle, katlanarak devam eder annelik serüveni.
Kutlamalar Cuma ögleden sonra basladi.Okula gittiğim de hepsi yeni uyanmıştı. Kalkip üstlerini değiştirdiler, hata çıkardıkları pijamalari kendileri güzelttiler.
Sonra uyku odasindan çıktık kendi elleriyle hazïrladığı, kartını kendi cizdiği hediyesini verdi Uzay.
Hediyem ' cam teneke kavanoz' çalışmasıymış
Öyle mutlu oldum ki. Bu mutluluğu oğretmenlerimiz ve en sevdigimiz arkadasimiz Emre ve annesi Hale hanimla paylastik.
Bakalım kutlamalar nasil devam edecek???
- Posted using BlogPress from my iPad
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder