ERKEN KUTLAMA

Bugün 16 mayıs 2011, benim doğum günüm. Ama biz kutlamalara dünden başladık. Bugün kü kutlamalar kreşte, fotolar, haberler en kısa zamanda. Şimdi erken kutlama dünden başlayalım.
Klasik doğum günü orgnizasyonumuz, havuz başı partimiz, yağmurlu havanın benim için sabahtan açık olmasıyla çok güzel başladı.

bu sefer çok kalabalık değildi.yakın aile dostları,arkadaşlar...

Annişkomun kucağından inmeyi pek istemedim açıkcası. Ufak çaplı brunch sonrası pasta geldi.

Geçen sene ki pasta hatıralarım pek iç açıcı değildi. Güzelim Mc Queen pasta kesilince çok ağlamıştım. Bu sebebten daha sakin bir pasta beni bekliyordu bu sefer.

Pastanın başına toplandık.

Babamda gelince kesmeye hazırdık. Ağlama zırlama , gülme eğlenme derken pasta kesildi, yende. Benim o işlerle ilgim olmayınca İpek'le oyuna. beni çok seviyor kucağına alarak poz vermek istedi.

Sonrasında parka ....

oyundan sonra Ozan abim geldi beni çağırmaya

Süprizler varmış.

Arzu teyzem, "kucakta çapkın bakış yoksa, hediyeler de yok" deyince, önce kucağa, çapkın bakış, sonrada hediyelere...

Çok güzel hediyeler gelmiş, buradan herkese teşekkürler. Doruk abim hediyelerini kapıp gelince "iyi ki doğmuşum "diyesim geldi. Hediyeyi getiren arkadaşlarım Doruk abi, Oğuzalp, Zeynep ve Elif de benimle oynamak istedi. Ece teyzem arabadan Oğuzalp'inkini de getirince Doruk bir yandan ben bir yandan oynamaya başladık.

Elif de binmek isteyince attım kızı arkama(babası kızma....) Çok eğlendik. Ama nazarlar yine bırakmadı yakamı:( Parkta oynarken düşünce patlayan dudak, yarılan dil olan yepyeni gömleğime oldu.

Allahtan Gülizar Mac ve Mc Queen getirmiş kocaman. beni oyaladı bayağı...

Space car, Mc Queen derken yaralı dilimi unuttum. Aklıma gelip ağlamaya başlayacakken hemen eve, diğer hediyeleri açmaya.

Yahu ne çok severlermiş beni. Ne güzel şeyler geldi, çok mutlu oldum ne dil kaldı, ne acı ne de ağlama.

Anne kucağında keyfini çıkardım yenilerimin.

Sonra dayım, uçan Mater'ın aslında başlangıç hediyesi olduğunu asıl hediyenin aşağıda olduğunu söyledi, hemen indik. Yüzümden de anlayacağınız gibi acaip bir şey getirmiş dayım bana.

I-phone, I-Touch'la yarattığım harikaları görünce bunların artık beni kesmeyeceğini düşünmüş olsa gerek bana Play Station getirmiş. Annem 3 yaşında Play Station sahibi olursam ileride ne yapacaklarını kara kara düşünmeye başladı, hatta dayıma da kızdı bile. dayımsa benim çok akıllı bir çocuk olduğumu, teknolojiyi takip etmem gerektiğini filan anlattı ama bizimkiler pek ikna olmadı galiba:(

Bu arada 2 yaş sendromu bize biraz geç geldi, üzerimde bir aksilik, bir inat hali, hep benim istediğim olsun istiyorum. Biraz da gürültülü yapıyorum bu işleri galiba. Funda ve Emel öğretmenim okul gibi evinde kuralları olması gerektiğini söyleyince hemen hazırladık bir listei.

Hemen babam hazırladı listeyi.

Babam öğle bir liste hazırladı ki okuyan burayı Nazi kampı sanar. ne o yahu evimizde bile kapris yapamayacak mıyız?

Bu arada kutlama mutlama derken geçen hafta yaptığımız Hava Müzesi gezisini yazmayı atladım. Öğrendiğimde gitmek istememiştim(duyduğum herşeye ilk önce itiraz etmem gerekiyor ya)

ama en çok da ben eğlendim galiba.

Askerlere selam verdik. Bir asker torunu olarak(her ne kadar Suat dedemi görememiş olsam da) bu selam bana pek yakışmadı galiba:)

Çok sevdiğim uçaklara baka baka gezdim.

Sonra da bir uçağın kanatları altına girerek günü bitirdik. Sonrada bildiğiniz gibi doğum günü kutlamaları başlıyor. Bekleyin bakalım okuldaki kutlamalar nasıl olacak....