Hoşçakal Bodrum.. Şimdilik :)

Dedecim dedim madem tatil bitiyor, Ankara'ya döneceğim denizden sonra başka 1 yere götür beni dedim.

Annemle elele tutuşup, dedemi takip ettik.

Dedem beni mini 1 lunaparka götürdü. Çok keyif aldım ama oyuncakların içinde olmaktansa etraflarında takıldım. eee onca oyuncağın peşinde koşmaktan yorulunca da

eve gelip el-ensede yatıp dinlendim biraz. Malum akşam yolculuk vardı.

Bu sefer havaalanında neredeyse son ana kadar ananem-dedem bizimleydi. Hoş benden biraz büyük Berfu'yla koşup havaalanını birbirine kattığım için annem sıkılmadı yine rötarlı uçağı beklerken. Uçakta da yerimiz güzeldi, hostesler de süperdi. Hele sarışının kucağından inmedim.

Ama en güzeli sanırım bavulumuzu aldıktan sonra , kapıya yürürken babişkomu görmemdi. Bavulu, annemi nasıl atıp 1 yana "babbaa" diye koşuşumu herhalde bizimkilerde unutmaz, ne de olsa babişkomla ilk uzun ayrılığımızdı. Neyse umarım babişkomda hep yanımda olur.

Dönüşüm ve Ankara maceraları yakında.