Artık Ankara'ya evimize dönme zamanımız geldi denince bodrum'da ki son sivil günlerimin tadını çıkarayım dedim.
çıkardım da, bol bol çirkin olup, herkesin ilgisini çekmeyi,
çirkin halimle bile kendimi sevdirmeyi de başardım.
galiba saçlarım bile dönüşümüze isyan ediyordu.
öğlen uykusundan kalktığımda onlarda havaya dikilmişlerdi, "gitmeyelim" dercesine.
gitme zamanı yaklaşınca ben de başladım ağlamaya.
babam o gün çok üzüldüğümü görünce bana söz verdi, ilk fırsatta beni tekrar buraya getirmek üzere
tekrar gelebilme umuduyla neşe içinde çıktık yola,
hatta saklanıp "Uzay nerede?"bile oynadık
nedense her ce-eee de hala çok eğleniyorum.Neyse Ankara'ya geldik. 2 aydır evden uzaktık, neredeyse unutacakmışım evimizi. Evimizin bahçesinden içeri ilk defa yürüyerek girdim, her yeri dikkatle gezip inceledim, ne kadar büyük, ne kadar güzel 1 evimiz varmış meğer. Neyse 1de Ramazan varmış, oruçlar tutulur, sahurlara kalkılırmış,bizim oraya da Ramazan sebebiyle 1 sokak kurulmuş, koca 1 sahne ve çocuklar ,için eğlence alanı.Günü evde geçirince gece oraya gittik
sahnede Karagöz- Hacivat mı istersin, Aşuk'la Maşuk mu hepsi var. biraz babamla takıldık sahne önünde malum organızasyonu Engin amcam yapıyor heryer bizim:)Sonra sıkıldım yalnız takıldım biraz ama öyle kalabalık ki herkes bana seslenip yanına çağırıyor,ben de uzaklaşmak için o ortamdan atladım arabalardan birine. Bu arada "araba" diyebiliyorum artık,ortadaki "a"yı biraz yuvarlıyorum ama fena olmuyor:)
araba çok keyifliymiş, Ali ile Ömer'inkilerden küçük ama hızlı, epey dolaştım, güldüm, eğlendim
bu arada gözüm yime kalabalık 1 insan topluluğuna takıldı, annemle gidip baktık ki 2 tane midilli, üzerlerine çocuklar binmiş geziyor
Ben kıyamadım üstüne binmeye, yanına gidip sevdim onu:) Aslında öce "auv" sandığımı söylemeliyim ama "dıgıdıg"mış:)
Sonra da zıplamaya
orada da epey vakit geçirdikten sonra yorgun, argın eve. Yine tüm gece uyku yok ama. ertesi gün annem okula, ben evde oyuna devam akşam yine evde 1 telaş bavullar daha kalkmadan tekrar dolmaya başladı, neden mi? Bodrum'a gidiyoruz da ondan:) Evet o gece Bodrum'a geri döndük. bu kadar çabuk dönmeyi beklemiyordum açıkcası. İşte kuş gibi 1 gün Bodrum, ertesi gün Ankara, daha ertesi yine Bodrum'dayım. Yeni maceralarla tekrar karşınızda:)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder