11 Mart 2009 Çarşamba

Ayakkabılar ve büyümek

Daha ben doğmadan, annem erkek olacağımı öğrenince ilk aldığı şeylerden biri, ilk ayakkabılarım bunlar.
Gördüğünüz gibi eskiyemediler bile. Annemin heyecanla aldığı bu ayakkabıcıklar, yaz bebeği olan ben tarafından çok az giyilebildi. Artık ayağıma olmuyor diye canım ananem bana , artık rahatlıkla giyebileceğim ayakkabılar aldı.
Kendisine göresi olsa hemen 1 tane de kendisine alacaktı ama bu kadar şirini sadece benim için:)
Ayakkabıları giyince, şimdilik sadece emekleyip ayağa kalkanbilen beni acaip 1 yürüme isteği aldı. Annemin ne yeni ayakkabılarımın yardımıyla epey yürüdüm.
E tabi küçücük ben o kadar yürüyünce oturuverdim ilk bulduğum yere. ayakkabılar öyle havalı ki ben bile havalara bakar oldum.
Yürümek ne yorucuymuş, karnım acıktı, yoruldum oturdum 1 şeyler yedim.
Ne kadar büyüdüğümü görmek için annem 2 ayakkabımın birlikte fotoğrafını çekti. Yine doldu gözleri. Nasıl da büyümüş ayaklarım diye.
Eve gelince araba ve direksiyon merakımı bilen babamın aldığı oyuncağı kurunca hemen geçtim direksiyonun başına
Oturarak sürmek kesmedi, attım annemi de arkama, düştük yollara. Düt düüt, wrın wrın, çekilin yoldan geliyor UZAY:)


























3 yorum:

Adsız dedi ki...

Görmemişin oğlu olmuş, ilk iş gitmiş ona ayakkabı almış.
Yeni model Nike'leri bari ev'de, iş'te , sokak'ta giydirin çocuğa da ayakkabıların maliyeti düşsün:!!!
Yoksa arkadan gelecek kardeş var da, ona mı bırakılacak bu güzelim ayakkabılar haaaa...

Adsız dedi ki...

Yok canım o kadar büyümüş olamaz o minik ayaklar! Parmak arası terlikli halini biliyoruz biz onların :) Mezura cetvel falan yolluyorum hemen bi daha ölçülsün ;)

Adsız dedi ki...

yaaaaaaaaaaaaaa lütfen şöförbey bey beni eve bırakırmısın rica edersem

Blog Widget by LinkWithin